Ελλάδα – Ινδία: Στρατηγική Αμυντική Σύγκλιση με αιχμή τα Rafale και τον Διάδρομο IMEC
Σε μια νέα, ποιοτικά αναβαθμισμένη φάση εισέρχονται οι αμυντικές σχέσεις Ελλάδας και Ινδίας, όπως αποτυπώνεται τόσο στον πρώτο κύκλο επίσημων συνομιλιών μεταξύ του Γενικό Επιτελείο Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) και του ινδικού HQ IDS, όσο και στην υπογραφή του Προγράμματος Στρατιωτικής Συνεργασίας (ΠΣΣ) για το 2026. 
Οι συνομιλίες, που πραγματοποιήθηκαν στο Νέο Δελχί, επιβεβαίωσαν τους ισχυρούς πολιτικο-στρατιωτικούς δεσμούς των δύο χωρών και κατέγραψαν κοινή βούληση για εμβάθυνση της συνεργασίας σε επιχειρησιακό, τεχνολογικό και γεωπολιτικό επίπεδο.
«Μαθήματα πολέμου» από τα Rafale
Κομβικό στοιχείο της νέας αυτής φάσης αποτελεί η ανταλλαγή εμπειρίας από τη μάχιμη χρήση των μαχητικών Rafale. Η Ινδία διαθέτει τα γαλλικά μαχητικά στην αιχμή της Πολεμικής της Αεροπορίας και, σύμφωνα με διεθνείς αναφορές, τα έχει χρησιμοποιήσει σε πραγματικές συνθήκες επιχειρήσεων κατά τη διάρκεια πρόσφατων εντάσεων με το Πακιστάν.
Για την Ελλάδα, η μεταφορά επιχειρησιακής γνώσης σχετικά με:
- τις επιδόσεις των Rafale,
- τη συμπεριφορά τους απέναντι σε αεροσκάφη όπως τα F-16 και τα JF-17,
- και τη διαλειτουργικότητα σε περιβάλλον υψηλής απειλής,
θεωρείται ιδιαίτερα πολύτιμη, ιδίως υπό το πρίσμα των στενών στρατιωτικών δεσμών Πακιστάν – Τουρκίας.
Διεύρυνση συνεργασίας: Ειδικές Επιχειρήσεις, Καινοτομία, Θάλασσα
Πέραν της αεροπορικής διάστασης, το ΠΣΣ 2026 προβλέπει:
Ειδικές Επιχειρήσεις: συνεκπαίδευση και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών σε σύνθετα και υβριδικά περιβάλλοντα.
Καινοτομία & Τεχνολογία: κοινές δράσεις σε νέες αμυντικές δυνατότητες και ανταλλαγές τεχνογνωσίας.
Θαλάσσια Ασφάλεια: ενίσχυση συνεργασίας σε Ερυθρά Θάλασσα και Ανατολική Μεσόγειο.
Οι περιοχές αυτές συνδέονται άμεσα με το στρατηγικό εγχείρημα του IMEC (Οικονομικός Διάδρομος Ινδίας – Μέσης Ανατολής – Ευρώπης), το οποίο αναβαθμίζει γεωοικονομικά και γεωπολιτικά τον ρόλο της Ελλάδας.
Από τη διπλωματία στη στρατηγική σύμπραξη
Η σύγκλιση Αθήνας – Νέου Δελχί δεν είναι συγκυριακή. Εδράζεται σε μια αλληλουχία υψηλού επιπέδου επαφών:
- επίσκεψη του Ινδού πρωθυπουργού Ναρέντρα Μόντι στην Ελλάδα (2023),
- επισκέψεις του Έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκος Μητσοτάκης και του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Δημήτριος Χούπης στην Ινδία (2024),
- καθώς και τη σταθερή πολιτική γραμμή του υπουργού Άμυνας Νίκος Δένδιας για άνοιγμα της Ελλάδας προς ανερχόμενες παγκόσμιες δυνάμεις.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση ότι η Ελλάδα επιθυμεί να βλέπει την Ινδία «παρούσα στην Ερυθρά Θάλασσα και τη Μεσόγειο», αναγνωρίζοντάς την ως ανερχόμενο πυλώνα διεθνούς ισχύος.
Η ευρύτερη γεωπολιτική εικόνα
Ο ινδικός Τύπος κάνει λόγο για «νέα εποχή» στις σχέσεις με την Ελλάδα, δίνοντας έμφαση στον Διάλογο Θαλάσσιας Ασφάλειας που εκτείνεται από την Αρκτική έως τον Ινδο-Ειρηνικό. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα και η Ινδία προβάλλουν ως σταθεροί παράγοντες ασφάλειας σε μια εποχή αυξανόμενης αστάθειας και αναθεωρητισμού.
Συμπέρασμα:
Η ελληνοϊνδική αμυντική συνεργασία παύει να είναι συμβολική και αποκτά σαφή στρατηγικό και επιχειρησιακό περιεχόμενο. Με αιχμή τα Rafale, τη θαλάσσια ασφάλεια και τον IMEC, Αθήνα και Νέο Δελχί οικοδομούν έναν άξονα που υπερβαίνει τη διμερή σχέση και εντάσσεται στον ευρύτερο ανασχεδιασμό της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.
